Archive for November, 2010

Pembunuhan beramai-ramai Parit Sulong berlaku pada 23 Januari 1942 yang dilakukan oleh anggota Division Pengawal Imperial (Imperial Guards Division) dari Tentera Imperial Jepun terhadap tentera berikat semasa penaklukan Tanah Melayu ketika Perang Dunia II. Beberapa hari sebelumnya, tentera Berikat telah menyerang hendap tentera Jepun berhampiran Gemas dan meletupkan jambatan di situ dalam pertempuran Jambatan Gemencheh.
Semasa Penjajahan Jepun di Tanah Melayu, anggota pasukan Division ke 8 Australia (Australian 8th Division) dan Brigade Infantri ke-45 India (Indian 45th Infantry Brigade) sedang berundur sambil berjuang apabila mereka dikepong berhampiran dengan jambatan di Parit Sulong. Pasukan Berikat bertempur dengan pasukan Jepun yang lebih besar selama dua hari sehingga mereka kekurangan bekalan peluru dan makanan.

Setelah gagal berunding di bawah bendera putih untuk membenarkan mereka yang tercedera untul lalu, pemerintah pasukan memutuskan bahawa pihak Jepun akan mematuhi Perjanjian Geneva (Geneva Convention ) mengenai tawanan perang dan memerintahkan kesemua mereka yang sihat dan mampu diperintahkan untuk berpecah ke dalam hutan, satu-satunya jalan bagi mereka kembali menyertai barisan pihak Berikat; tetapi bagi sekitar 110 tentera Australia dan 40 tentera India yang cedera terlalu teruk untuk melarikan diri, pilihan mereka yang ada hanyalah untuk menyerah diri.

Tahanan perang yang cedera itu ditendang dan dihentak dengan buntut senapang oleh Pengawal Imperial. Mereka yang tercedera ditahan dalam bangunan kayu. Mereka kemudian dikumpulkan dan diperiksa oleh Chief of Staff Lt. Gen. Nishimura Takuma, General Officer Commanding, Division Pengawal Imperial yang memberikan arahan untuk “menghapuskan” tahanan yang tercedera.
Dalam perbicaraannya, Nishimura mendakwa bahawa ini bererti “memindahkan mereka yang tercedera kebelakang” – tetapi Chief of Staff, Kolonel Imai Kamerjiro – yang tidak terselamat dalam perperangan – menambah; “Mayat tahanan hendaklah dibakar selepas selesai pembunuhan itu”. Teks penuh arahan tersebut diberikan kepada Lt. Fujita yang ditugaskan bagi menghapuskan tahanan.

Pada petang 22 Januari 1942, mereka diperintahkan untuk berkumpul di belakang baris kedai yang rosak berdekatan. Mereka yang tercedera dipapah oleh mereka yang mampu berjalan, setelah dijanjikan rawatan perubatan dan makanan. Sementara menunggu ditempat perkumpulan, samaada duduk atau terbaring lemah, tiga mesingan, tersorok di bilik belakang mulai menembak, mengsasarkan tahanan tersebut. Sejumlah tahanan yang masih hidup di tikam dengan bayonet. Selepas itu baris rumah kedai tersebut dirobohkan dan mayat tahan diletakkan di atasnya. Enam puluh galon minyak dituang diatas timbunan itu dan api dihidupkan. Menjelang tengah malam, timbunan kayu dan mayat membentuk abu setinggi dua kaki sebelum diisikan kedalam lubang bom dijalan berhampiran.

Terdapat keterangan saksi lain yang menyatakan kisah berlainan, anataranya: Sesetengah dari mereka diikat dengan kawat di tengah jalan sebelum ditembak dengan mesingan dan dicurah dengan petrol dan dibakar dan (dalam kata-kata Russell Braddon) selepas “dibakar hangus� sebelum digelek kehadapan dan kebelakang (secara teratur) dengan lori yang dipandu oleh tentera Jepun.” (Braddon, p. 101) Kebanyakan mayat tersebut dijadikan pengisi lubang bom dijalan. Kenyataan penduduk tempatan turut melaporkan bahawa tahanan perang (POWs) diikat beramai-ramai dengan kawat dan dipaksa berdiri di atas jambatan, sebelum seorang tentera Jepun menembak seorang, menyebabkan yang lain jatuh kedalam sungai Simpang Kiri dan lemas.
Tiga orang tentera Australia terselamat dan dua daripadanya masih hidup sehingga tamat perang. Dua tentera Australia yang tercedera dan sempat melarikan diri dari pembunuhan beramai-ramai itu dan menjadi saksi mengenai layanan Jepun terhadap tahanan perang. Rekod rasmi menunjukkan seramai 150 orang yang tercedera dibunuh.

Leftenan Jeneral Takuma Nishimura kemudiannya disabitkan terbabit dalam pembunuhan beramai-ramai di Parit Sulong oleh Mahkamah Tentera Australia (Australian Military Court) dan digantung hingga mati pada 11 Jun 1951. Dia telah disabitkan oleh mahkamah British bagi penjara seumur hidup bagi Pembunuhan beramai-ramai Sook Ching

[[i] Last edited by  Dimarmalam at 10-7-2007 04:58 PM [/i]]

Dimarmalam posted at 10-7-2007 16:52

Pertempuran di Kampar

Pertempuran Kampar (30 Disember 1941 – 2 Januari 1942) merujuk kepada pertempuran yang berlaku di bandar Kampar, yang ketika itu merupakan sebuah bandar melombong bijih timah di negeri Perak, Malaysia. Dengan kegagalan tentera British menghalang kemaraan tentera Jepun di Jitra dan Gurun dalam kempen penjajahan Jepun di Tanah Melayu, pihak British telah menubuhkan barisan pertahanan di Kampar sebagai usaha menyekat kemaraan tersebut.

Bandar Kampar telah dipilih oleh Leftean-Jeneral Arthur E. Percival, commander-in-chief bagi pasukan British di Malaya kerana kedudukannya di kaki Gunung Bujang Melaka setinggi 1,206 meter dengan rabungnya yang mengarah bandar Kampar. Pada 23 Disember 1941, batalion Percival telah menduduki tiga rabung rendah di utara Kampar: rabung Hijau, rabung Thompson Ridge dan rabung Kubur yang mengarah jalan raya utama dan landasan kereta api. Selain itu permukaan bumi yang rata di sebelah barat bandar Kampar turut merupakan kedudukan yang selesa bagi meriam pertahanan – ini kerana pihak Birtish mempunyai kelebihan artileri berbanding pihak Jepun.

Sehingga petang Krismas 1941, batalion British masih bertungkus lumus menyediakan tempat pertahanan bagi menghadapai kemaraan tentera Jepun yang mereka tahu semakin menghampiri kedudukan mereka setiap jam. Sungguh pun begitu, mereka sempat menikmati hidangan krismas dengan ayam belanda, ayam dari pasar Kampar, roti segar, cokelat dan juga minuman keras. Selain itu setiap masa yang tinggal diisi dengan tugasan menggali sistem kubu perparitan, sarang mesingan, dan pos pemerhati. Di antara pasukan berikat yang bertahan di situ adalah Batalion Punjab dari Brigade India ke-16, Batalion Hyderabad ke-4 dan ke19 Hyderabad dan Batalion Punjab ke-2 dan ke-5 dari Brigade India ke-12 dan ke-18, Batalion Kedua Argyll dan Sutherland Highlanders dan unit Gurkha dari Brigade India ke-28.

Selama tujuh hari, seramai 2,000 tentera berkerja keras dari subuh sehingga maghrib, menggali sistem kubu perparitan, sarang mesingan, dan pos pemerhati yang sebahagiannya masih dapat dilihat di rabung Hijau.

[Sunting] Serangan Jepun
Pada subuh 30 Disember dua hari selepas tentera Jepun menawan Ipoh, pasukan meriam mereka mulai membedil rabung Kampar dari kedudukan di jalan Malim Nawar yang dibalas oleh pasukan meriam tentera British. Ini merupakan permulaan kepada pertempuran Kampar yang dengan sengitnya berlangsung selama empat hari. Sungguhpun tentera Jepun seramai 9,000 orang dengan sokongan 200 kereta kebal dan 100 meriam artileri, mereka gagal menembusi barisan pertahanan British pada mulanya. Bagaimanapun dengan kelebihan yang mereka ada, tentera Jepun mampu menggantikan tentera barisan hadapan mereka setiap 48 jam berjuang, sementara pihak British terpaksa bertahan dengan semua anggota yang ada.

Ini disebabkan oleh periuk api yang telah ditanam ditempat strategik, pagar kawat duri padat dan tembakan mesingan dari kedudukan sarang mesingan yang strategik. Memandangkan tentera British hanya mempunyai masa selama tujuh hari dan hanya mempunyai peralatan ringan seperti penyodok, pertempuran Kampar menunjukkan apa yang dapat dicapai oleh satu pasukan yang mempunyai kedudukan yang strategik berbanding pasukan yang lebih besar.

Pasukan Jepun cuba menguji barisan pertahanan British, dan mengalami jumlah korban yang tinggi, tetapi pada hari Tahun Baru 1942, pasukan pemerintah Jepun memutuskan serangan besar-besaran pada bahagian timur rabung Thompson. Mereka berjaya menumpaskan beberapa kedudukan British kerana senjata pasukan yang bertahan lekat apabila larasnya menjadi merah pijar tanpa gantian.

Pada sebelah petang pihak British memutuskan bagi menghantar Regimen Jat/Punjab di bawah pemerintahan Kapten John Graham dan timbalan pemerintahnya, Leftenan T. Lamb, untuk menyerbu dan mengundurkan Jepun. Kesemua mereka memasang boynet dan menyerbu dengan diketuai oleh Kapten Graham.

Ketika mereka menyerbu cerun terbelakang dirabung tersebut, mereka melaungkan 慡at Siri Akal�, laungan perang Punjabi bererti 慓lory to God�. Pakar sejarah British, Sir Compton MacKenzie merakamkan bahawa tentera Jepun membunuh ramai dari tentera tersebut, tetapi mereka tetap mara. Leftenan Lamb terbunuh dalam serbuan kedua. Hanya beberapa jam kemudian barulah pihak British mampu menawan kembali sebahagian daripada kedudukan tersebut, selepas korban jiwa yang besar dan dua kali serbuan.

Apabila mereka tiba ke barisan terakhir, Kapten Graham kudung kedua belah kakinya akibat letupan motar Jepun, sungguhpun begitu, beliau tetap berdiri dan meneriakkan kata-kata semangat kepada orang-orangnya. Mereka akhirnya berjaya merampas kubu perparitan tersebut dari tentera Jepun dan membawa Kapten Graham ke pos rawatan. Bagaimanapun Kapten Graham meninggal di hospital tentera di Tanjung Malim.

Dalam pertempuran tersebut yang berlangsung antara 30 Disember 1941 sehingga 2 Januari 1942, keberkesanan pasukan meriam British, kemungkinannya termasuk meriam 25 paun pasukan Leftenan Hartley, mengakibatkan jumlah korban yang tinggi dikalangan tentera Jepun.

Pasukan Ghurka turut berjuang dalam pertempuran jarak dekat secara berhadapan dangan menggunakan kukri. Pasukan Argyll mematahkan beberapa serangan sengit tentera Jepun. Pasukan Punjab turut melakukan serbuan bayonet melalui tembakan mesingan dan motar.

[Sunting] Pengunduran
Pertempuran di Kampar merupakan salah satu dari pertempuran yang paling sengit semasa Kempen Tanah Melayu, tetapi pada 2 Januari mereka dipintas dan laluan ke Singapura terputus dibelakang mereka. Dengan perlindungan oleh tembakan meriam, kemungkinannya membabitkan Bateri ke 501, tentera British berundur sepanjang jalan utama ke kedudukan yang telah disediakan di Trolak, sekitar lima batu di utara Slim River. Di situ mereka dikejutkan dan dimusnahkan oleh kereta kebal tentera Jepun dalam Pertempuran di Slim River.

WIKIPEDIA- merakam kekajaman Jepun

 

 

setiap kali aku tido kt umah opah aku, tiap2 mlm kitorg slalu tido lmbt sbb dia selalu bercerita ttg masa zaman dia kecik2 dlu…
aku nk kongsi cter dia dgn korg plak sbb nk korg bygkan sendiri betapa peritnya hidup di bawah pemerintahan jepun…

dia bilang masa dia kecik2 dulu, dia duk kt johor..
tetiba suatu hari tu, abg opah aku ni dtg berlari balik ke umah….
dia jerit kt arwah moyang pompuan aku kasitau tentera jepun menyerang….
masa tu mmg panik abis…

opah aku ckp, arwah moyang laki aku xnk tinggalkan umah…
dia suwuh moyang pompuan bawak anak2 dorg lari ke hutan slmtkan diri…
moyang perempuan aku terus bawak sumer anak2 dia termasuk opah aku lari ikut pintu blakg umah terus ke hutan… tinggalkan umah & moyang laki aku mcm tu jer…

pastu dorg lari smpai la ke 1 pokok yg besar & rimbun..
kt bwh pokok tuh ada lubang besar…
opah aku ckp lubang tu moyang perempuan aku yg korek awal2 dulu sbb dh agak tentera jepun nk menyerang…
dorg 1 kuarga masuk ke dlm lubang tu…
pastu tutup dgn atap zink & duduk la diam2 kt dlm tuh…

masa tu opah aku ckp bunyi bom jatuh mmg kuat & bertalu2…
dia bleh rasa bom tu meletup dkt2 pokok tu je…
pastu bila dh mlm, dh sunyi x der bunyi bom gugur lg…
baru la dorg kuar & moyang pompuan aku bawak dorg balik ke umah senyap2…

bila dh sampai umah, opah aku tgk ayah dia (moyang laki aku) masih slmt & duduk bertakafur baca doa…
opah aku ckp masa tentera jepun menyerang kg dia, ayah dia cuma duk diam2, bertakafur & berdoa jer…
masa moyang laki aku tinggal sorg2 kt umah, tentera jepun ada masuk ke dlm umah & ckp bahasa jepun dgn dia…
moyang laki aku tu x melawan tp dia cuma angguk je… (sbb x phm apa jepun tu ckp)..
pastu tentera jepun tinggalkan dia mcm tu je kt umah tu…
x pulak dibunuhnya…. mayb sbb dia org tua kot…
tp opah aku ada ckp, moyang laki aku nih pandai dlm ilmu2 tertentu…. sbb tu dia selamat….

moyang perempuan aku cpt2 suwuh anak2 dia tutup sumer pintu & tingkap…
lubang2 yg ada sumer ditutup/disumbat….
utk pengetahuan korg, umah opah aku tu bukan umah kg tp umah batu…
kiranya umah tu mmg kukuh la…. tentera jepun nk masuk pon susah….
opah aku ckp umah dia dulu mmg besar giler…
bleh kata umah terbesar kt kg tu la…
mayb tok nenek aku dulu2 org kaya kt kg tu, aku pon x pasti…

pastu bila dh abis sumer, dorg duk senyap2 kt dlm umah tu & x buat bising pon…
pelita & lampu x pasang langsung…
biar org jepun anggap umah tu dh kosong x der org…
pastu 1 ari dorg terdgr ada bunyi bising kt luar umah…
rupa2nya trak tentera jepun dtg….
dorg berkhemah kt halaman umah opah aku sbb halaman tu luas…
tiap2 mlm opah aku bleh dgr tentera jepun menyanyi, minum sake, buat bising….
opah aku kekadg intai gak dari celah2 tingkap tp bila tentera jepun tu tgk ke arah dia, dia cpt2 sorokkan muka..
opah aku xtau samada org jepun tu nmpk muka dia atau x…

pastu 1 pagi tuh, tentera jepun ketuk pintu umah dgn kuat…
moyang pompuan aku cpt2 bwk anak2 dia lari ikut pintu blakg & tinggalkan moyang laki aku camtu je…
dorg lari menyorok kt hutan….
pastu bila dh mlm, dorg balik semula ke umah & tgk arwah moyang laki aku masih selamat… (tgh baca doa masa tuh)..
mcm biasa la… moyang laki aku cuma angguk je bila tentera jepun tu ckp dgn dia… nasib la x dibunuhnya….
mmg aku pecaya moyang laki aku tu bukan calang2 org… dia ni mmg ada ilmu2 tertentu yg buat tentera jepun tu x bunuh dia…

opah aku cter lg, 1 ari tu dia beranikan diri kuar dri umah & pegi ke khemah tentera jepun kt halaman umah…
dia tgk byk giler botol sake, duit2 jepun (duit pisang/banana money), segala harta org jepun la….
masa tu tentera jepun tgh bertugas ke mana ntah….
opah aku ckp masa dia kecik2 dulu , dia mmg nakal….. hehehehe… ;P

sbnrnya aku ada byk lg kisah psl opah aku nk cter kt korg tp masa x mengizinkan…
nanti2 je la aku smbg lg k… sekian…

.kampung aku di penang, arwah datuk aku ex wataniah, dah nak masuk lineup nak kena pancung dah selepas bertugas dari port spore. Nenek aku lak (yg skrg sudah umor antara 84-90, sbb selepas merdeka je, baru nak dibuat surat beranak, so dorang biasanya main teka je bila tahun lahir masing2) yg tak reti english pun leh lafaz pekataan “machine gun”. Nak tau camne nenek aku leh hafal? Takut nye pasal sbb machine gun dorang lah digunakan utk tembak mati org malaya yg berbaris tutup mata, mananya tak hafal pekataan tuh. Adik pd nenek aku lak, mmg putih cun, suami lak soh lari sembunyi ke sebelah perak, tau sajalah kalau dapat dkt askar jepun.

ni bukan citer reka yer (kpd sesapa yg asik ingat mende ni propaganda), aku ni 1st hand dgr drpd nenek aku sendiri nye story since 80an sampai la skrg pun masih citer. The same story on and on.

Arwah datuk aku salamat pasal few day sebelum turn kena pancung, US dah bomb hiro dgn nagasaki. Kdg2 aku pun tak tahu skrg ni camne prinsip kita dgn US ek. Kalo takde US, jahanam dah malaya, plak tu skrg ni, kalo ade US, jahanam lak muslim….hai mcm2 lah dunia manusia nih…

Kampung nenek aku utilize sepenuhnya perigi buta…khas utk nyorok drpd scout jepun dan juga nak cover drpd shrapnel @ bomb dr kapal terbang @ apa2 saja term yg sesuai…

Kamikaze calar ego BritishOleh Nasron Sira Rahim ([email]nasron@bharian.com.my[/email])

[b]Tentera Jepun berbasikal paksa askar Punjabi, Inggeris berundur[/b]

[table=98%][tr][td]
[/td][/tr][/table][table=98%][tr][td]
[/td][/tr][/table]
[img]http://www.bharian.com.my/m/BHarian/BHimages/8dimen11a.jpg[/img]
揂SKAR Jepun menyerang! Askar Jepun menyerang!� jeritan lantang seorang askar Punjabi yang menjadi pengawal British di Pantai Padang Pak Amat, Kelantan menyebabkan penduduk kampung di sepanjang pantai itu panik dan kelam-kabut berlari menyelamatkan diri.

Beberapa saat kemudian, pengawal pantai mendengar peluru meriam berterbangan di atas kepala mereka. Askar upahan British itu mula sedar yang peperangan antara Jepun dengan British di negara ini sudah bermula, Jepun datang untuk menjajah Tanah Melayu.

Sebaik tiba di gigi pantai, segerombolan askar Jepun meluru sambil melepaskan tembakan, tanpa menyedari yang banyak jerangkap samar sudah ditanam di sekitar pantai itu. Kegelojohan memulakan serangan menyebabkan sekelip mata saja nyawa askar asing itu melayang terpijak jerangkap samar.

Bagaimanapun, dengan semangat juang 慿amikaze�, askar Jepun terus mengasak askar Punjabi dan penduduk kampung sehingga mereka berjaya menakluk kawasan berkenaan.

Ketika askar Punjabi di ambang kekalahan, mereka meminta bantuan batalion tentera British yang berkubu di Pangkalan Chepa. Bantuan yang diminta segera dikerahkan ke kawasan itu sehingga berlaku pertempuran terbuka sehingga mengorbankan ramai mangsa, termasuk askar Jepun, British dan penduduk kampung.

Bagaimanapun, peperangan sengit berakhir dengan kemenangan kepada Jepun.

Seterusnya dari kawasan pantai itu, tentera Jepun membina angkatan yang kuat dengan berbekalkan strategi terancang serta slogan 慉sia Untuk Orang Asia� bagi menarik sokongan penduduk tempatan.

Bangsa yang mula mengenal erti kemajuan di bawah pemerintahan Maharaja Meiji itu terus mara ke pusat pentadbiran British di Kota Bharu dengan menunggang basikal dan mereka berjaya menguasai bandar berkenaan dalam masa sehari.

[img]http://www.bharian.com.my/m/BHarian/BHimages/8dimen11c.jpg[/img]Semangat untuk menjulang nama bangsa, negara dan keperluan sumber ekonomi sebagai bahan mentah industri pekilangan mendorong tentera Jepun semakin agresif sehingga menawan seluruh Kelantan selepas 10 hari Jepun mendarat di Tanah Melayu.

Maruah tentera British yang sebelum itu mendabik dada mengaku kononnya mereka bangsa hebat dan berpengaruh serta memiliki kekuatan tentera, tercalar teruk diperlakukan Jepun sepanjang tempoh itu.

Dalam tempoh 10 hari itu juga, Jepun yang dikenali sebagai Nippon mula melebarkan jajahannya. Selain Kelantan, mereka menyeberang sempadan Thailand-Tanah Malaya untuk masuk ke Kedah dan Perak.

Mereka berjaya menawan Lapangan Terbang Sungai Petani, Butterworth dan Alor Star pada 9 Disember 1941 dan pada hari seterusnya, pesawat Jepun menyerang dan menenggelamkan kapal tempur British HMS Prince of Wales dan HMS Repulse di perairan Pahang.

Jitra dan Alor Star dikuasai Jepun pada 12 Disember dan empat hari kemudian, British yang berpangkalan di Pulau Pinang melarikan diri meninggalkan pulau itu selepas menghadapi kebangkitan Jepun yang mengebom pangkalan berkenaan hampir setiap hari.

Senjata, bot, bekalan dan alat penghubungan radio ditinggalkan begitu saja dalam tergesa-gesa dan akhirnya jatuh ke tangan tentera Jepun. Nippon terus membawa masuk tambahan kereta kebal, pesawat dan kelengkapan perang bagi mempergiatkan serangan untuk menduduki Tanah Melayu.

Tentera Jepun mara ke selatan dan menawan Ipoh pada 26 Disember. Penentangan sengit terhadap kemaraan Jepun tercetus dalam Pertempuran Kampar yang berlangsung selama tiga hari tiga malam sebelum Jepun beroleh kemenangan pada 2 Januari 1942.

[img]http://www.bharian.com.my/m/BHarian/BHimages/8dimen11b.jpg[/img]Pada 7 Januari 1942, dua pasukan Briged India Tentera British dipintas dalam Pertempuran Slim River yang memberi tentera Jepun laluan mudah ke Kuala Lumpur yang menjadi ibu negara Tanah Melayu.

Pada 9 Januari, kedudukan British semakin terdesak dan Komander Jeneral Wavell memutuskan untuk mengundurkan keseluruhan Tentera British dari Kuala Lumpur ke utara Johor. Kesempatan itu menyebabkan Jepun masuk dan menduduki Kuala Lumpur dengan mudah tanpa tentangan pada 11 Januari.

Askar Jepun terus mara dalam asakan hebat daripada meriam dan tembakan senjata api tentera British dan tentera bantuan dari Australia.

Pertempuran sengit dengan tentera Australia di Jambatan Gemencheh pada 14 Januari menyebabkan Jepun mengalami kekalahan taktikal buat kali pertamanya dan ia memberi tamparan hebat kepada Jepun kerana mengorbankan 600 askarnya.

Kalah dalam pertempuran di Gemencheh, Jepun semakin mengganas dalam pertempuran lain. Pertempuran sengit di Parit Sulong selama empat hari menyebabkan tentera Australia dan askar upahan British kalah teruk.

Melihat jumlah yang mati dan tercedera meningkat, Leftenan Kolonel Anderson yang mengetuai Pasukan Muar mengarahkan setiap orang bawahannya 憁enyelamatkan diri masing-masing�.

Mereka melarikan diri merentas hutan, paya dan ladang getah manakala mereka yang tercedera ditinggalkan. Seramai 133 askar disiksa dengan kejam dan sadis oleh tentera Jepun.

Pertempuran kamikaze oleh tentera Jepun menyebabkan British dan sekutunya diasak sehingga ke penghujung jalan. British mula menyedari yang mereka tiada lagi peluang untuk menang dan akhirnya mengarahkan pengunduran umum pihaknya menyeberangi Selat Johor ke Singapura. Menjelang 31 Januari 1942 iaitu selepas 55 hari, keseluruhan Tanah Melayu jatuh ke tangan Jepun.

Pada 15 Februari 1942, pemerintah tentera British di Tanah Melayu, Leftenan Jeneral Arthur Ernest Percival bersama-sama 60,000 tentera British menyerah diri secara rasmi kepada Pemerintah Tentera Jepun, Leftenan Jeneral Tomoyuki Yama#a di Ford Plant Bukit Timah, Singapura.

Pengumuman kekalahan British itu menyebabkan bermula era penjajahan Jepun di negara kita.

Syd posted at 8-7-2007 12:17

Hidup sengsara di zaman Jepun

JEPUN menjajah Tanah Melayu selama hampir empat tahun dan sepanjang tempoh itu penduduk merasai kekejaman askar penjajah itu yang tidak teragak-agak untuk menyeksa dan membunuh sesiapa saja yang menentang mereka.

Penduduk mula merasai peritnya hidup di bawah pemerintahan kuku besi Jepun yang lebih kejam dan tidak berperikemanusiaan berbanding British. Mereka diperlakukan bagai hamba abdi dan haiwan, jika masih hidup.

Askar Jepun pimpinan Leftenan Jeneral Tomoyuki Yama#a yang digelar 慔arimau Malaya� dikatakan gemar melakukan 憉pacara� memotong kepala dan penyembelihan beramai-ramai terhadap rakyat tidak berdosa.

Malah, di Kampung Parit Tinggi, Kuala Pilah, Negeri Sembilan, lebih 800 orang dibunuh dalam masa dua hari dengan pelbagai cara tidak berperikemanusiaan. Ada yang diseksa di hadapan ayah, ibu, anak-anak, isteri atau suami masing-masing.

Penduduk ditikam dengan bayonet, dipaksa minum air sabun, dicampak ke dalam perigi dan paling menyayat hati, seorang ibu hamil dilapah perut sehingga kaki bayi dikandungnya terjulur keluar.

Rakyat benar-benar sengsara dan hidup dalam ketakutan sepanjang penjajahan British. Ekonomi di Tanah Melayu merosot seterusnya lumpuh sepanjang pentadbiran tentera yang diamalkan Jepun di negara ini.

Jepun memperkenalkan mata wang mereka untuk digunakan di Tanah Melayu tetapi pengeluarannya yang tidak terkawal menyebabkan nilai mata wang itu rendah manakala harga barang makanan menjadi mahal.

Pengeluaran barang utama juga dikawal dan permit dikenakan untuk sebarang jenis pengangkutan dan perdagangan. Harta benda penduduk dirampas. Catuan makanan diwujudkan dengan penduduk perlu mendapatkan kupon untuk membeli beras. Setiap keluarga dibenarkan mendapat kira-kira tujuh kilogram beras saja sebulan menyebabkan mereka terpaksa mencari alternatif lain antaranya ubi kayu sebagai makanan.

Penduduk juga dipaksa bekerja untuk kepentingan Jepun. Mereka dipaksa memanjat pokok kelapa untuk memetik buahnya, menjadi buruh binaan dalam pelbagai projek antaranya pembinaan Jalan Kereta Api Maut sepanjang 415 kilometer dari Thailand ke Myanmar.

Sepanjang tempoh 1942 hingga 1946, sebanyak 72,000 penduduk menjadi buruh paksa bagi membina landasan itu, namun hanya kira-kira 30,000 orang saja selamat pulang manakala selebihnya hilang dipercayai mati.

Jepun juga menubuhkan pelbagai pasukan bagi merekrut penduduk tempatan menjadi sekutu atau bekerja dengan mereka antaranya Pasukan Khas Tempatan (Giyugun), Pasukan Pertahanan Awam (Jikeidan) dan Pasukan Sukarelawan Tambahan (Heiho).

Pendidikan Jepun diperkenalkan bagi memastikan budaya Nippon diamalkan penduduk dan budaya Inggeris yang diperkenalkan British sebelum itu dihapuskan. Penduduk diajar menyanyikan lagu kebangsaan Jepun iaitu Kimigayo, menundukkan kepala apabila bertemu dan mempelajari bahasa Jepun. Penggunaan Bahasa Inggeris pula diharamkan.

Penjajahan dan penindasan Jepun menyebabkan terdapat beberapa penduduk bangkit menentang terutama secara gerila. Orang Cina paling dahsyat ditindas berikutan permusuhan tradisi Jepun dengan China. Penindasan itu menyebabkan beribu penduduk Cina melarikan diri ke pinggir hutan, seterusnya hasutan Parti Komunis Malaya (PKM) menyebabkan penduduk Cina itu menubuhkan Malayan People抯 Anti Japaness Army (MPAJA).

Orang Melayu pula menyertai askar gerila Melayu iaitu Force 136 yang ditubuhkan British bagi mengumpulkan penduduk tempatan untuk menentang penjajah itu.

Pagi 6 Ogos 1945, pesawat Superfotress Amerika Syarikat terbang memasuki ruang udara Jepun. Sebaik mendapati sasaran dan masa yang ditunggu sesuai, juruterbang menggugurkan bom atom di Hiroshima, sebagai serangan balas terhadap pangkalan Pearl Harbour yang dilakukan Jepun pada 8 Disember 1941.

Letupan atomik menggegarkan bumi wilayah Jepun itu pada hari berkenaan. Api yang teramat panas membakar bandar Hiroshima dan merentungkan penduduknya. Kegemparan kemusnahan Hiroshima masih belum reda apabila bom atom kedua, digugurkan ke Nagasaki, tiga hari kemudian.

Kemusnahan besar yang dialami di negara mereka menyebabkan pihak Jepun menyerah kalah dalam Perang Dunia Kedua kepada Tentera Berikat. Seterusnya pada 12 September 1945, tentera Jepun di Tanah Melayu menyerah diri sebagai tanda berakhirnya penjajahan kuasa itu di negara kita.

FAKTA:
Penjajahan Jepun di Tanah Melayu

Jepun bersama Nazi Jerman, Austria dan Itali membentuk Kuasa Paksi menentang Kuasa Berikat (Britain, Perancis, Russia dan Amerika Syarikat) dalam Perang Dunia Kedua (1 September 1939 hingga 2 September 1945).

Penjajahan di Asia Tenggara meliputi Tanah Melayu, Borneo dan Kepulauan Indonesia dilakukan Jepun bagi membentuk 慞emerintahan Baru Asia Timur Raya�.

Tanah Melayu digelar Jepun sebagai 慛ew Malai� (Malaya Baru) manakala Singapura digelar Syonan (Cahaya Timur).

Pada Ogos 1943, Jepun menyerahkan Perlis, Kedah, Terengganu dan Kelantan kepada Kerajaan Siam sebagai membalas budi Siam membantu mereka dalam kempen menawan Tanah Melayu.

Tentera British di Tanah Melayu tersilap percaturan apabila menjangka Jepun akan menyerang dari Singapura dan bukannya Siam.


Kepala otak British

Posted: November 24, 2010 in Sejarah Malaysia

Oleh alexanderwathern

 Setelah lebih 400 tahun dinafikan kedaulatan oleh para penjajah Barat, tiba-tiba terbit satu sinar baru yang mungkin dapat menyuluh jalan ke arah mendapatkan kedaulatan kembali. Sinar harapan itu ialah tentera Jepun. Zaman itu orang-orang kampung malah orang-orang pekan kebanyakannya tidak tahu-menahu senario politik dunia.

Media tidak semudah dan secanggih hari ini. Yang memahami situasi dunia di negara ini hanyalah beberapa kerat saja. Antaranya ialah Ibrahim Yaakob (tak ada gelaran Tan Sri ke?) Dalam kemajuan media hari ini pun masih banyak umat Islam tanah air tidak ambil tahu permasalahan dunia Islam, apatah lagi pada zaman Perang Dunia ke-2 itu.

Banyak yang terkejut apabila mendapati para pejuang Moro di selatan Filipina berpakaian seragam tentera. Selama ini disangkanya pakai pakaian para petani seperti di Vietnam. Banyak yang tidak tahu di mana wilayah Caucasus dan terpinga-pinga apabila diberitahu banyak umat Islam di sana sedang menderita dibelasah kaum kafir musyrik.

Banyak yang tidak tahu wujudnya sebuah negara Islam bernama Turkistan Timur (Xin Jiang) di timur negara China tetapi dirampas daripada umat Islam, sementara umat Islam di tempat-tempat lain buat tidak tahu sahaja. Yang mereka tahu dan ambil sikit peduli hanyalah Palestin, Afghanistan, Iraq dan selatan Thai.

Itu pun sebab selalu masuk media. (* Sila kunjungi laman info nasib umat Islam sedunia di http://satuumat.greatnuke.com/ ) Jadi beberapa orang yang ada ilmu seperti Ibrahim Yaakob dan kawan-kawannya membikin rencana baru ke arah kemerdekaan.

Mereka menyatakan sokongan kepada tentera Jepun untuk menghalau Inggeris daripada Tanah Melayu. Percaturan mereka ada asasnya, bukan main hentam atas dasar semangat sahaja. Antaranya:

1. Barat menjajah lebih 400 tahun, tidak ada tanda-tanda Tanah Melayu bakal merdeka. Jepun? Belum pernah menjajah Tanah Melayu dan menjanjikan pengusiran penjajah dari Barat. Orang terdesak seperti kita akan pilih yang mana?

2. Barat sudah terbukti memusuhi Islam sejak era Perang Salib. Jepun? Belum pernah menzalimi penganut agama Islam. Bahkan kepulauan Ryukyu pernah mempunyai hubungan erat dengan kerajaan Melaka.

3. Jepun punyai rekod cemerlang sebagai kuasa Asia yang pertama menewaskan kuasa Barat iaitu Rusia.

Dikatakan 2 juta tentera Rusia digerakkan ke Manchuria untuk bertempur dengan Jepun tetapi jumlah sebesar itu tersungkur di kaki tentera Jepun. Karikatur sebelum perang bermula menggambarkan Rusia sebagai seekor beruang kutub yang besar sedang berhadapan dengan seorang samurai berpedang yang katik. Rupa-rupanya sang beruang kutub menjadi lapahan si samurai.

4. British adalah kuasa penjajah yang paling kuat membuli Tanah Melayu. Sungguhpun Portugis meruntuhkan kesultanan Melaka, tetapi jajahannya yang sebenar hanyalah Melaka.

Cuma Portugis giat melancarkan serangan ke negeri-negeri lain. Belanda pula banyak berkurung dalam kota. Inggeris? Seluruh Tanah Melayu di bawah ketiaknya. Orang-orang Melayu yang ada kesedaran memandang British penjajah paling jahat.

5. Perang antara Jepun dengan British tidak mustahil akan berakhir dengan ‘yang menang jadi arang, yang kalah jadi abu’. Ketika inilah Tanah Melayu akan membebaskan diri.

Sebab itulah para pemikir ini sanggup bekerjasama dengan ejen-ejen perisik Jepun yang datang lebih awal ke Tanah Melayu yang kebanyakannya menjadi peniaga.

Propaganda Jepun disebarkan secara sulit-sulit kepada para penduduk. Ketika tentera Jepun mula mendarat dan menyerang, penduduk yang terpengaruh melahirkan rasa suka. Pernah menonton filem Leftenan Adnan? Pihak British membentuk pasukan askar Melayu.

Ketika tentera Jepun menyerang, pasukan ini turut sama bertempur mempertahankan. Mempertahankan apa? Mempertahankan kemerdekaan Tanah Melayu? Tentu tidak kerana kita sedang dijajah British! Apa yang dipertahankan?

Sebab itu kita tidak hairan dengan watak Faizal Hussein yang asyik mempertikaikan perjuangan mereka dalam filem itu. Antara katanya, “Kita tak patut terlibat dengan perang ni!” Watak ini sebenarnya menggambarkan pendirian banyak juga orang Melayu pada masa itu. Ini kerana mereka faham, pasukan itu sebenarnya sedang mempertahankan penjajahan British!

Jepun menang dan memerintah Tanah Melayu. Orang-orang bangsa Tiong Hua dikerasi kerana disyaki menyokong negara China dalam perang China-Jepun. Dengan penduduk bangsa Melayu, Jepun tidak ada masalah pada awalnya. Agenda Jepun juga asalnya tidak banyak beza dengan agenda penjajah Barat iaitu:

1. memerintah

2. membawa kemajuan terutamanya teknologi

3. memanipulasikan kekayaan Tanah Melayu untuk kepentingan negara Jepun Pada asanya sama saja dengan pentadbiran British, cuma bertukar pemerintah. Keuntungan dan kerugian orang Melayu sama saja seperti di bawah penjajahan Inggeris dulu.

Ibrahim Yaakob dan para pendokongnya tetap berasa puas hati walaupun keinginan melihat British dan Jepun sama-sama ‘angkat bungkus’ tidak kesampaian. Sekurang-kurangnya rundingan baru dengan penjajah baru boleh diusahakan ke arah kemerdekaan mutlak.

Penjajah 400 tahun yang sudah pasti zalim berjaya diusir sedangkan penjajah baru belum ada rekod lagi. Sinar merdeka mula menampakkan cahayanya. Malang sekali. Pentadbiran Jepun dikepung oleh Barat dari segenap penjuru. Ekonomi tidak boleh dijana. Sekatan demi sekatan di peringkat global dikenakan. Hasil bumi Tanah Melayu tidak dapat dipasarkan.

Bagaimana Jepun hendak memerintah? Dari mana sumber kewangan mereka? Bagaimana mereka hendak menjaga kebajikan penduduk? Pada zaman British sebelumnya, penjajah tidak mengalami sekatan ekonomi. Bolehlah digula-gulakannya rakyat dengan pembinaan kilang, jalan raya, sekolah, jabatan-jabatan, hospital dan lain-lain.

Itu pun kebanyakan rakyat tidak sedar yang kilang dibuat untuk mudahkan British memproses bahan mentah negara ini, jalan raya dibuat untuk mudahkan barang-barang itu diangkut ke bandar dan pelabuhan, pelabuhan dimajukan supaya mudah kapal-kapal British mengangkut kekayaan negara ini ke negara mereka.

‘Budak-budak’ British yang berbangsa Melayu dan beragama Islam mendakwa , “Kalau tuan Inggeris tak datang memerintah, tak majulah negeri kita ni. Nak buat jarum pun tak boleh, nak buat benda-benda besar yang macam Inggeris buat?” Kemiskinan tentera Jepun yang memerintah ketika itu membuatkan mereka terpaksa memeras penduduk. Maklumlah, mata wang ‘pokok pisang’ Jepun boleh dibuat tilam tetapi tiada nilai.

Harta penduduk dirampas. Kerahan tenaga (tanpa upah) terpaksa dilakukan. Kisah pembinaan ‘Landasan Kereta Api Maut’ memang menyayat hati. Timbullah kezaliman. Mereka ‘terpaksa’ zalim. Timbullah kisah tentera Jepun mausuk kampung dan melakukan huru-hara. Tapi ramai yang masih tidak tahu bahawa tentera bawahan Jepun sebenarnya banyak yang bukan bangsa Jepun.

Askar Jepun prinsipnya mahu memenangi hai rakyat, bukan memusuhi rakyat. Askar bawahan Jepun dari Manchuria, Korea dan Chinalah sebenarnya yang rajin buat porak peranda. Ditambah pula dengan orang tempatan yang menjadi polis Jepun dan para kempetai. Kadang-kadang jenis ini lebih besar kepala, macam dalam filem Sarjan Hassan. Pemikir-pemikir yang dulunya menyokong kehadiran tentera Jepun mula menentang balik. Ramai yang dipenjarakan.

Ramai juga yang masuk hutan menyusun gerakan bersenjata. Dulu Jepun menganggap mereka kawan, tetapi kini sebagai musuh ketat. Namun Jepun lebih baik daripada Belanda. Jepun berkhianat hanya setelah ditekan oleh Barat. Belanda pula sebaik sahaja berjaya menewaskan Portugis dengan kerjasama tentera Johor, terus saja berkhianat dengan menduduki A Famosa dan menghalau tentera Melayu.

Apa yang cuba disampaikan di sini ialah para pemikir ini tidaklah boleh kita label sebagai pengkhianat bangsa apabila mereka bersubahat dengan tentera Jepun pada awalnya. Bahkan mereka turut berjasa menentang pula pemerintahan tentera Jepun kemudiannya.

Tentera Jepun meletak senjata dan pulang kerana kalah di Jepun. Di Tanah Melayu? Jepun tidak pernah kalah dengan siapa-siapa. Sebaik-baik sahaja mereka melepaskan pemerintahan, sebenarnya Tanah Melayu sudahpun merdeka. British datang semula dengan propaganda yang jauh lebih hebat daripada propaganda Jepun.

Kemerdekaan kita dinafikan. Panjanglah lagi kisahnya sampailah tahun 1957. Satu perkara menarik yang tidak dicatat dalam buku sejarah tetapi ada pada orang-orang lama ialah cerita tentang Dato’ Onn Jaafar. Bukankah sepatutnya beliaulah orang yang melaungkan ‘Merdeka’ dan bukannya Tunku Abdul Rahman? Kononnya kemerdekaan tidak dilepaskan ke tangannya kerana beliau mahukan kemerdekaan mutlak ‘yang diberi’, bukannya kemerdekaan ‘yang diminta’.

Wallahualam.
Semoga para pejuang mengkaji semula riwayat ‘penyingkiran’ Dato’ Onn itu.

alexanderwathern
http://myalexanderwathern.freephpnuke.org

Oil and gas

Posted: November 22, 2010 in Uncategorized

Anda boleh mencuba dengan menghantar CV/ telefon personnel kat agensi di bawah ini.

1- Petronnic En Abdul Aziz 012-3955211

2- Cito Cik Liza 03-56340583 (lizaf@citogroup.com.my)

3- Velosi Nadiah Abu Bakar 03-56337111 (Nadiah@velosi.com.my)

4- Uzma Azman Zainuddin 019-3513573 (azman@uzmagroup.com)

5- EP Siti Norbaiyah Hussin 012-6708007 (siti_norbaiyah@epintl.com)

6- Prumatech Norlida Jamaluddin 019-2276293 (norlida@prumatech.com.my)

7-Jasmarine M Nasser 0122861906 / 016-3384657

(nasser@jasmarine.com.my)
(nassermanpower@gmail.com)

P Ramlee

Posted: November 22, 2010 in Uncategorized

P.Ramlee atau nama sebenarnya Teuku Zakaria bin Teuku Nyak Puteh dilahirkan di Pulau Pinang pada pagi Hari Raya Aidilfitri bersamaan Rabu , 22 Mac 1929.Bapanya seorang ahli pelayaran yang berasal dari Lho’Seumawe , Acheh telah berkahwin dengan Che Mah binti Hussien pada tahun 1925 di Kubang Buaya , Butterworth.

P.Ramlee telah mendapat pendidikan awal di Sekolah Melayu Kampung Jawa dan seterusnya di Penang Free School sehingga meletusnya Perang Dunia Kedua.Semenjak di bangku sekolah lagi , P.Ramlee telah menunjukkan minat dan bakat dalam bidang seni , terutamanya dalam seni muzik.Di Penang Free , P.Ramlee belajar seni muzik dengan Encik Kamaruddin iaitu pemimpin Brass Band di sekolah tersebut.

Semasa pendudukan Jepun di Malaya , P.Ramlee pernah memasuki sekolah tentera laut Jepun ( Kaigun ).Di sini beliau berpeluang mempelajari lagu-lagu Jepun.Penglibatan beliau dalam dunia muzik bermula dengan pancaragam “ Teruna Kampung “.Dalam pertandingan keroncong seluruh Pulau Pinang dan Seberang Perai yang diadakan dalam tahun 1947 , pancaragam beliau menjadi juara dengan lagu ‘ Keroncong Oh Suci ‘ yang dinyanyikan oleh P.Ramlee.

Pada tahun yang sama , beliau terpilih sebagai “ Bintang Penyanyi Utara Malaya “ dalam peraduan menyanyi anjuran Radio Pulau Pinang.Untuk pertandingan tersebut , beliuau telah menggunakan huruf ‘ P ‘ ( huruf potongan bagi Puteh iaitu nama bapanya ).Nama P.Ramlee kini kekal sehingga kini.

Pada tahun 1948 , P.Ramlee telah mendapat tawaran sebagai penyanyi dan pelakon filem dari pengarah filem Shaw Brothers , B.S.Rajhans.Filem lakonan pertamanya ialah ‘ Chinta ‘ di mana beliau memegang watak sebagai seorang penjahat.P.Ramlee merupakan bintang filem melayu pertama yang boleh menyanyi tanpa menggunakan penyanyi latar.

Semasa di zaman persekolahan ( barisan belakang , 3 dari kiri ) menuntut di Sekolah Penang Free , Pulau Pinang pada 1947

Berkat dari kesungguhan dan rasa cinta beliau terhadap dunia perfileman , beliau berjaya mengarah filem pertamanya iaitu ‘ Penarek Becha ‘ pada tahun 1955.Filem ini telah terpilih sebagai filem terbaik dan beliau dipilih sebagai Pengarah Terbaik pada tahun 1956.

Sebagai seorang seniman serba boleh , P.Ramlee telah menerima banyak anugerah untuk dirinya dan filem-filem arahannya.Filem ‘ Sumpah Orang Minyak ‘ arahannya telah memenangi “ Fotografi Hitam Putih Terbaik “ dan filem “ Pendekar Bujang Lapok “ terpilih sebagai filem Komedi Terbaik di Pesta Filem Asia ke-6 pada tahun1959 di Kuala Lumpur.Begitu juga dengan filem “ nujum Pak Belalang “ dan “ Madu Tiga “ telah memenangi anugerah ‘ Komedi Terbaik ‘ pada tahun 1958.

Mendapat Anugerah A.M.N Dari DYMM Seri Paduka Baginda Yang di Pertuan Agong Ke 3

Sebagai mengenang jasanya dalam bidang seni lagu dan perfileman , beliau telah dianugerahkan bintang Ahli Mangku Negara ( AMN ) oleh Seri Paduka Baginda Yang di Pertuan Agong pada 27 September 1962.

Pada tahun 1964 , P.Ramlee berhijrah ke Kuala Lumpur dan bertugas di Studio Merdeka milik Merdeka Film Productions di Hulu Kelang.Sepanjang hayat P.Ramlee telah berlakon kira-kira 66 buah filem , mengarah 37 buah filem dan mencipta sebanyak 250 buah lagu.Namun setiap yang hidup pasti akan merasai kematian , awal pagi Selasa bersamaan 29 April 1973.P.Ramlee telah meninggal dunia secara mengejut akibat serangan sakit jantung ketika berusia 44 tahun.Beliau meninggal dunia di dalam ambulans sewaktu dalam perjalanan ke Hospital Besar Kuala Lumpur.

Walaupun beliau sudah lama meninggalkan alam yang fana ini , jasa dan baktinya dalam arena seni sentiasa kekal dalam ingatan.Pada 6 Jun 1990 , Seri Paduka Baginda Yang di Pertuan Agong ke-9 telah menganugerahkan beliau bintang Darjah Panglima Setia Mahkota ( DPSM ) yang membawa gelaran Tan Sri.

Rusa bidikan Sultan Kelantan

Posted: November 22, 2010 in Berita Malaysia

KOTA BHARU – Mungkin ramai tetamu tidak menyedari hidangan yang dinikmati iaitu gulai daging rusa ketika Majlis Santapan Malam bersama pasukan The Red Warriors Juara Piala Malaysia 2010 yang berlangsung di Hotel Renaissance merupakan hasil pemburuan Ke Bawah Duli Yang Maha Mulia, Al-Sultan Kelantan, Sultan Muhammad V baru-baru ini.

Ianya merupakan bidikan tepat tuanku baginda yang pergi berburu sebelum itu dan seterusnya berjaya memperolehi hasil pemburuan sebanyak dua ekor rusa untuk dibawa pulang.

Lebih menarik lagi, baginda turut menyembelih sendiri hasil pemburuan tersebut sebelum diserahkan kepada tukang masak istana untuk dimasak dan kemudian dihantar ke hotel tersebut bagi tujuan hidangan kepada kesemua tetamu jemputan pada malam tersebut.

Pernah dengar cerita tentang sebuah kilang Coca-cola yang dibina di atas tanah yang di rampas dari rakyat Palestin

pengambilan untuk jangka masa panjang memberi kesan buruk kepada kesihatan (tulang reput)

ada pendapat mengatakan ia mengadungi alkohol tapi dalam jumlah yang amat sedikit

Org Yahudi amat jarang makan organ dalaman

Org Yahudi suka mengulangkaji kira-kira dalam matematik ketika mengandung dan suka makan kekacang semasa mengandung

mereke mengeluarkan sejenis tepung khas dieksport ke negara-negara Islam, kesan dari memakannya akan mengurangkan kesuburan seterusnya mengurang pertambahan umat Islam.

Berikut adalah senarai karyawan filem yang dah mati mengikut KRONOLOGI. Sila lihat NAMA dan tarikh lahir mereka.
majoriti mati antara umur 60 – 70an

Moral: kalau yang dah berumur 30an, maknanya ada sedikit baki lagi.
hehe

P/S: Tak sangka, YALAL CHIN PUN baru mati. Sila lihat senarai yang paalingg. bawah

1955, 31 Mei – BS RAJHANS (lahir 1903 / 52 tahun) – pengarah dari India, Laila Majnun

1964 – LOKE WAN THO (lahir 1915 / 49 tahun) – penerbit, Cathay Keris

1966 – HUSSEIN HANIFF (lahir 1934 / 32 tahun) – pengarah, Hang Jebat

1967, 31 Jan – M. ZAIN (lahir 1921 / 46 tahun) – pelakon, Labu dan Labi

1970, 3 Jan – MUSTARJO (lahir 1890 / 80 tahun) – pelakon watak Pendekar Mustar

1970, 7 Feb – MAK DARA (lahir 1907 / 63 tahun) – pelakon, Ibu Mertua Ku

1971, 15 Jun – NORDIN AHMAD (lahir 1932 / 39 tahun) – pelakon, Hang Jebat

1973, 30 Jan – AR TOMPEL (lahir 1917 / 56 tahun) – pelakon, Do Re Mi

1973, 29 Mei – P. RAMLEE (lahir 1929 / 44 tahun) – pengarah
1973, 14 Dis – OSMAN GUMANTI (lahir 1916 / 57 tahun) – pelakon

1974, 15 Feb – R. AZMI (lahir 1923 / 51 tahun) – penyanyi & pelakon, Anjuran Nasib

1974, 20 Okt – MALEK SUTAN MUDA (lahir 1919 / 55 tahun) – pelakon

1978, 26 Mac – ZAHARAH AGUS (lahir 1922 / 56 tahun) – pelakon, Madu Tiga

1982, 16 Sep – HO AH LOKE (lahir 1901 / 81 tahun) – penerbit, Cathay Keris

1983, 20 Feb – HAJI MAHADI (lahir 1914 / 69 tahun) – pelakon

1983, 25 Apr – SALOMA (lahir 1935 / 48 tahun) – pelakon, isteri P. Ramlee

1985, 2 Mac – RUNME SHAW (lahir 1902 / 83 tahun) – penerbit, Shaw Brothers

1986, 28 Ogos – SALLEH GHANI (lahir 1923 / 63 tahun) – pengarah

1987, 16 Nov – ZUBIR SAID (lahir 1907 / 80 tahun) – pencipta lagu

1987, 14 Dis – ROSE YATIMAH (lahir 1943 / 44 tahun) – pelakon

1989, 17 Feb – S. KADARISMAN (lahir 1922 / 67 tahun) – pelakon

1989 – S. SUDARMADJI (lahir 1924 / 65 tahun) – pengarah, penulis lirik

1991, 25 Apr – LAMBERTO AVELLANA (lahir 1915 / 76 tahun) – pengarah dari Filipina, Sarjan Hassan

1991 – RAMON ESTELLA (lahir 1903 / 88 tahun) – pengarah dari Filipina, Anak Pontianak

1992, 22 Feb – SUDIRMAN (lahir 1954 / 38 tahun) – pelakon, KAMi

1992, 5 Apr – MAK ENON (lahir 1911 / 81 tahun) – pelakon

1992, 20 Apr – A. RAHIM (lahir 1931 / 61 tahun) – pelakon

1992, 6 Ogos – SITI TANJUNG PERAK (lahir 1914 / 78 tahun) – pelakon

1992, 30 Okt – OSMAN ABADI – penulis skrip, Ali Setan

1992 – NOORIZAN (lahir 1927 / 65 tahun) – pelakon, bekas isteri P. Ramlee

1993, 29 Mac – RAHMAH RAHMAT (lahir 1942 / 51 tahun) – pelakon

1994, 16 Mei – PHANI MAJUMDAR (lahir 1911 / 83 tahun) – pengarah dari India, Hang Tuah

1994, 5 Jul – ROKIAH HANAFI (lahir 1926 / 68 tahun) – pelakon, Perkahwinan Rahsia

1994 – DOLLAH SARAWAK (lahir 1898 / 96 tahun) – pelakon, bapa Siput Sarawak

1994 – ZAIN MAHMOOD – penerbit, Fenomena

1995, 15 Sep – R. JAAFAR – pelakon komedi

1995, 19 Sep – ABDULLAH CHIK (lahir 1934 / 61 tahun) – pelakon

1996, 18 Jan – BN RAO (lahir 1908 / 88 tahun) – pengarah dari India, Pontianak

1996, 8 Jun – S. ROOMAI NOOR (lahir 1925 / 71 tahun) – pelakon

1996 – IBRAHIM DIN (lahir 1929 / 67 tahun) – pelakon, Do Re Mi

1997, 4 Mei – OMAR ROJIK (lahir 1923 / 74 tahun) – pengarah

1997, 4 Ogos – SHARIF MEDAN (lahir 1919 / 78 tahun) – pelakon

1998, 1 Apr – JUNAIDAH D. HARRIS (lahir 1932 / 66 tahun) – pelakon, bekas isteri P. Ramlee

1998, 4 Jul – SALLEH KAMIL (lahir 1924 / 74 tahun) – pelakon, Isi Neraka

1998 – YUSOF LATIFF (lahir 1922 / 76 tahun) – pelakon, 6 Jahanam

1999, 7 Mei – S. RAMANATHAN (lahir 1919 / 80 tahun) – pengarah, Panggilan Pulau

1999, 3 Jun – SIPUT SARAWAK (lahir 1921 / 78 tahun) – pelakon

2000, 14 Mei – YUSOF MOHAMAD (lahir 1950 / 50 tahun) – pelakon, Panas

2000, 25 Mei – RAJA ISMAIL (lahir 1946 / 54 tahun) – pengarah, Sikit Punya Gila

2000, 8 Ogos – NORMADIAH (lahir 1932 / 68 tahun) – pelakon

2000, 2 Sep – HARUN HASSAN – penerbit, Ali Setan

2000, 19 Okt – AYAPPAN (lahir 1931 / 69 tahun) – pelakon komedi

2000, 16 Dis – MOHAMMAD ABDULLAH @ PAK BUSU (lahir 1949 / 51 tahun) – pelakon, Mat Som

2001, 19 Mac – JOHAN ABDULLAH (lahir 1930 / 71 tahun) – pelakon, Amuk

2001, 31 Mei – JAH MAHADI (lahir 1938 / 63 tahun) – pelakon, Madu Tiga

2001, 4 Jun – ZAITON HUSSEIN @ OPAH (lahir 1938 / 63 tahun) – pelakon, Adik Manja

2001, 28 Jul – M. OSMAN (lahir 1940 / 61 tahun) – pengarah, Pasung Puaka

2001, 5 Ogos – RAMBO CHIN (lahir 1944 / 57 tahun) – pelakon, Imigran

2002, 14 Feb – MAHMUD JUNE (lahir 1921 / 81 tahun) – pelakon

2002 – BAB MUSTAFFA – pelakon, Putus Sudah Kasih Sayang

2003, 8 Jan – M. AMIN (lahir 1924 / 79 tahun) – pengarah

2003, 11 Jun – AHMAD DAUD (lahir 1932 / 71 tahun) – pelakon

2003, 25 Nov – IBRAHIM PENDEK (lahir 1932 / 71 tahun) – pelakon

2003, 25 Nov – SHARIFAH HANIM (lahir 1935 / 68 tahun) – pelakon, Masam2 Manis

2004, 19 Jan – ZAINUDDIN ZIMBO (lahir 1943 / 61 tahun) – pelakon, Jejak Bertapak

2004, 1 Mei – FATIMAH AHMAD (lahir 1943 / 61 tahun) – pelakon, Dang Anom

2004, 1 Jun – AHMAD B (lahir 1930 / 74 tahun) – pelakon, Jangan Tinggal Daku

2004, 1 Sep – KEMAT HASSAN (lahir 1929 / 75 tahun) – pelakon

2004, 22 Nov – NORAN NORDIN (lahir 1947 / 57 tahun) – pelakon, Keluarga 69

2004, 16 Dis – MUSALMAH (lahir 1925 / 79 tahun) – pelakon, Putus Harapan

2005, 2 Jan – ED OSMERA (lahir 1942 / 63 tahun) – pelakon, Prebet Lapok

2005, 19 Jan – BIBI YEM (lahir 1934 / 71 tahun) – pelakon, Kalung Kenangan

2005, 30 Jan – NOORSIAH YEM (lahir 1932 / 73 tahun) – pelakon, Selendang Delima

2005, 26 Feb – SAADIAH (lahir 1936 / 69 tahun) – pelakon, Siti Muslihat

2005, 3 Mei – BAT LATIFF (lahir 1951 / 54 tahun) – pelakon, Nujum Pa’ Blalang

2005, 23 Jun – AZIZ JAAFAR (lahir 1935 / 70 tahun) – pelakon, Hantu Jerangkong

2005, 19 Jul – NORAINI HASHIM (lahir 1936 / 69 tahun) – pelakon, Adik Manja

2005, Jul – AWANG BUNCIT (lahir 1960 / 45 tahun) – pelakon, Sahabat

2005, 5 Okt – ISMAIL DIN (lahir 1951 / 54 tahun) – pelakon, Bila Hati Telah Retak

2006, 25 Jul – HANI MOHSIN (lahir 1963 / 43 tahun) – pelakon, Jimi Asmara

2006, 2 Nov – PAK MAN TELO (lahir 1945 / 61 tahun) – pelakon, Janda Meletup

2007, 21 Apr – HAMZAH HUSSIN (lahir 1927 / 80 tahun) – penulis skrip

2007, 1 Jun – KASMA BOOTY (lahir 1932 / 75 tahun) – pelakon

2007, 25 Jun – IZI YAHYA (lahir 1965 / 42 tahun) – pelakon, Ali Setan

2007, 26 Nov – HUSSEIN ABU HASSAN (lahir 1937 / 70 tahun) – pengarah, Gila-Gila Remaja

2008, 29 Jan – LOLOQ (lahir 1957 / 51 tahun) – penulis lirik & pelakon, Zombi Kampung Pisang

2008, 17 Mac – YAZID SOBRANI (lahir 1964 / 44 tahun) – pelakon, Jaket Biru

2008, 1 Apr – YUSNI JAAFAR (lahir 1945 / 63 tahun) – pelakon

2008, 27 Ogos – AHMAD MAHMUD (lahir 1926 / 82 tahun) – pelakon

2008, 14 Okt – RAFFI HUSSAIN (lahir 1959 / 49 tahun) – pelakon, Azura

2008, 31 Okt – NASIR ALI (lahir 1953 / 55 tahun) – pelakon, Lagi Lagi Senario

2008, 17 Dis – NASIR P. RAMLEE (lahir 1953 / 55 tahun) – pelakon

2009, 10 Apr – SYED KECHIK SYED MOHAMED (lahir 1928 / 81 tahun) – penerbit, Mekanik

2009, 10 Jun – SHUKERY HASHIM (lahir 1954 / 55 tahun) – pelakon, Rahsia

2009, 25 Jul – YASMIN AHMAD (lahir 1958 / 51 tahun) – pengarah, Sepet

2009, 14 Ogos – PARAM (lahir 1953 / 56 tahun) – pelakon komedi

2010, 14 Jan – AHMAD C (lahir 1932 / 78 tahun) – pelakon, Ibu Mertua Ku

2010, 20 Jan – ANUAR NOR ARAI (lahir 1943 / 67 tahun) – pengarah, Johnny Bikin Filem

2010, 17 Feb – AHMADI HASSAN (lahir 1947 / 63 tahun) – pengarah, Penghujung Malam

2010, 17 Apr – ACHIK SPIN (lahir 1983 / 27 tahun) – pelakon, Diari Romeo

2010, 11 Jul – SITI ROHANI WAHID (lahir 1957 / 53 tahun) – pelakon, Gila-Gila Remaja

2010 – Din Beramboi. pengacara. kencing tikus

2010, 9 Ogos – MARIAM (lahir 1935 / 75 tahun) – pelakon, Abu Hassan Penchuri

2010, 16 Sep – M. RAFIEE (lahir 1924 / 86 tahun) – pelakon, Madu Tiga

2010, 17 Sep – M. RAJOLI (lahir 1945 / 65 tahun) – pelakon, Bujang Lapok Kembali Daa

2010, 16 Okt – YALAL CHIN (lahir 1943 / 67 tahun) – pelakon, Paloh

Perkuburan Baqi’ Madinah

Posted: November 12, 2010 in Uncategorized

Baqi’ ialah kawasan perkuburan bagi penduduk Madinah dan sesiapa sahaja yang meninggal dunia di Madinah, termasuk para jamaah haji atau umrah.

Rasulullah SAW sering menziarahi perkuburan Baqi’, baginda mengucapkan salam, berdoa memohon keampunan  serta rahmat Allah kepada mereka yang dikebumikan di situ.

Perkuburan Baqi’ terletak di sebelah tenggara (kiri) Masjid Nabawi. Kini ia dilingkungi oleh pagar yang tinggi. Waktu melawatnya ialah selepas solat subuh dan selepas solat asar. Selain waktu itu, pengunjung dibenarkan masuk sewaktu ada janazah yang hendak dikebumikan.

Walaubagaimanapun kebenaran hanya diberikan kepada kaum lelaki sahaja.

Imam Malik meriwayatkan bahawa kira-kira 10 ribu sahabat yang meninggal dunia dikebumikan di Baqi’ ini. Di antara mereka termasuklah keluarga Rasulullah SAW seperti Fatimah binti Rasulullah, Hasan bin Ali, Abbas bin Abdul Muttalib, Jaafar as-Sodiq, Ruqayyah binti Rasulullah, Ummu Kalthum binti Rasulullah, Zainab binti Rasulullah dan Ibrahim bin Rasulullah SAW.

Begitu juga para isteri baginda seperti Aisyah binti Abu Bakar, Sauda binti Zam’ah, Hafsah binti Umar, Zainab binti Khuzaimah, Ummu Salamah binti Abu Umayyah, Juwairiyyah binti al-Harith, Ummu Habibah, Safiyyah binti Huyai dan Zainab binti Jahsyh.

Antara sahabat terkemuka yang dikebumikan di kawasan ini ialah Abdul Rahman bin Auf, Saad bin Abi Waqqas, Fatimah binti Asad (ibu Sayyidina Ali), Sayyidina Uthman bin Affan, Abu Said al-Khudri, Saad bin Muaz, Abdullah bin Mas’ud dan lain-lain Radhiyallahu anhum ajma’in.

Pagi isnin (15 Mac 2010), saya sempat masuk menziarahi kawasan perkuburan ini bersama ribuan umat Islam yang lain, berdoa kepada Allah buat mereka yang telah mendahului kita.

Saya turut ambil maklum, antara yang dikebumikan di sini baru-baru ini ialah Sheikhul Azhar yang kembali kerahmatullah, Dr Muhammad Sayyid Tantawi RH.

Kelebihan perkuburan Baqi’

BEBERAPA tahun lalu, saya pernah menziarahi dan berbual dengan ulama Melayu, Tuan Guru Haji Salleh Penanti yang disegani di negara ini dan juga di Mekah. Beliau tinggal di Mekah tetapi kadang kala pulang ke tanah air. Beliau adalah salah seorang Syura Tabligh bagi Malaysia.
Tuan Guru pernah menceritakan kepada saya mengenai hasrat dan cita-cita ayahnya, Syeikh Uthman Jalaluddin yang merupakan ulama tersohor nusantara dan tanah Arab.
( (Nama lengkap ayahnya ialah Syeikh Utsman Jalaluddin Penanti bin Muhammad bin Abdus Shamad al-Kalantani, lahir di Kampung Panjang, Daerah Sering, Kota Bharu, Kelantan pada tahun 1297 H/1880 M. Ada riwayat lain menyebut bahawa beliau lahir tahun 1300 H/1882 M dan wafat di Mekah, hari Jumaat, 30 Zulhijjah 1371 H/19 September 1952 M.))
Tuan Guru Haji Salleh pernah memberitahu bahawa ayahnya itu amat bercita-cita hendak meninggal dunia dan dikebumikan di Mekah.
Beliau berkata, ayahnya berdoa secara khusus terhadap hajatnya itu dan akhirnya Allah mengambil nyawanya di Mekah dan dikebumikan di sana iaitu di tanah perkuburan jannat al-Ma’ulla (Mekah).
Antara yang dikebumikan di Ma’ulla ialah isteri baginda s.a.w,Khadijah r.hu turut dikebumikan di Ma’ulla dan anak lelaki baginda s.a.w, Qasimyang meninggal dunia sebagai bayi yang baru lahir.
Bagaimanapun makam-makam tersebut telah diratakan (dimusnahkan) oleh Raja Saud iaitu Ibnu Saud pada tahun 1925, iaitu pada tahun yang sama makam-makam para sahabat r.hum di perkuburan Baqi di Madinah turut dimusnahkan oleh Ibnu Saud.
Tanah perkuburan baqi’ yang secara harfiah ‘al-baqi’ bererti taman pepohonan. Dikenal juga sebagai ‘Jannat al-baqi’
Hadith dari Aisyah ra.berkata: “Adalah Nabi saw. pada tiap malam gilirannya bersamaku, Baginda keluar pada tengah malam kekuburan Baqi’ lalu berkata: “Assalamualaikum penghuni perkampungan Islam, nanti pada waktu yang telah ditentukan kamu akan menemui apa yang dijanjikan. Dan insya Allah kami akan menyusulmu dibelakang. Ya Allah berilah ampunan bagi ahli kubur Baqi’ yang berbahagia ini”. (HR. Muslim).
Pada malam giliran Baginda bersama Aisyah r.a., Baginda akan keluar pada waktu tengah malam untuk ke kubur Baqi. Giliran Baginda bersama Aisyah menjadi dua malam kerana Saudah r.a. telah menyerahkan gilirannya kepada Aisyah. Rasulullah s.a.w. telah mengahwini Saudah r.anha setelah kematian Khadijah r.anha. Saudah r.a. berumur 52 tahun ketika Rasulullah s.a.w. mengahwininya.
Di dalam hadith disebut bahawa orang yang ditanam di kubur Baqi’ mendapat keamanan daripada azab kubur.
Maulana Zakariya, pengarang kitab Fadhail Amal adalah antara ulama dalam jemaah tabligh juga telah dikebumikan di kubur Baqi’, bersebelahan kubur Imam Malik dan beliau juga telah mensyarahkan kitab Muwatto, Imam Malik
Petikan di atas adalah dari sebuah laman web
ia bukan catatan pengalaman pemilih blog ini

lawak George Bush

Posted: November 11, 2010 in Lawak

dari TKO on line

Assalamu’alaikum wbth.

Semoga saudara sekalian dalam rahmat dan inayah Allah.

Saya ingin berkongsi sedikit peristiwa mencemaskan yang berlaku kepada seorang rakan saya bar-baru ini.

Pada malam Jumaat 29/10/2010, rakan saya dan isteri hampir-hampir kehilangan anak lelakinya yang berusia setahun lebih di Jaya Jusco AU3 Keramat, KL.

Menurut rakan saya ini, peristiwa berlaku sekelip mata. Anaknya berjalan sentiasa di hadapan beliau dan dalam jangkauan tangannya. Cuma ketika di kawasan pakaian, anaknya ini dengan pantas berlari masuk ke celah-celah pakaian. Rakan saya ini cuba menangkap, tetapi terlepas. Beliau kemudianb segera masuk ke celahan pakain itu mencari anaknya tetapi tidak berjumpa.

Peristiwa ini berlaku dalam jangkaan berberapa saat sahaja. Beliau dan isterinya yang sedang sarat mengandung cuba mencari di kawasan sekitar, namun gagal. Habis semua pakaian diselak dengan bantuan beberapa orang pekerja JJ. Pihak pengawal keselamatan juga dimaklukan dan mereka mengarahkan semua pengawal mencari dan mengawal ketat kesemua pintu keluar.

Selepas lebih kurang hampir dua jam, anaknya kemudian dijumpai di kawasan permaian kanak-kanak, keseorangan dalam keadaan ketakutan.

Berdasarkan rakaman CCTV, anaknya itu telah dibawa ke tandas oleh seorang wanita persis warga asing (Indonesia). Wanita itu dipercayai cuba menukar pakaian atau penampilan anak rakan saya itu. Usaha itu gagal kerana tandas penuh. Beliau kemudian kelihatan cuba untuk membawa kanak-kanak itu keluar tetapi gagal kerana setiap pintu keluar telah dikawal ketat oleh pengawal. Beliau juga dilihat membawa kanak-kanak tersebut ke serata tempat di dalam JJ… mungkin cuba mencari jalan keluar.

Alhamdulillah, berkat doa dan tindakan pantas semua pihak terlibat, usaha jahat wanita itu gagal dan beliau meninggalkan kanak-kanak itu dikawan permaianan tanpa mengapa-apakannya.

Peristiwa ini benar-benar menjadi pengajaran kepada rakan saya itu, dan juga saya yang biasa melepaskan anak-anak bermain di JJ sambil berjalan-jalan…

Semoga peristiwa ini juga dapat menjadi pengajaran kepada kita semua agar sentiasa berusaha untuk lebih menjaga/mengawasi anak-anak,dsb, berwaspada serta bertawakal kepada Allah. Dia yang maha melindungi… Wallahu’alam.

p/s : Semoga ianya menjadi ikhtibar agar kita sentiasa berhati2 dgn pelbagai kes jenayah yang melanda Malaysia.. beberapa tahun kebelakangan ini kes jenayah di Malaysia semakin meningkat dari sehari ke sehari..oleh itu, sama-samalah kita menjaga keselamatan masing2 sekiranya ternampak sesuatu yang mencurigakan anda, segeralah memberikan bantuan atau pertolongan dengan memberitahu polis kerana dengan bantuan yg kita hulurkan walaupun sedikit namun mampu menyelamatkan satu nyawa dengan izin ALLAH…..

Biasanya budak yang dilarikan akan dibawa ke tandas,

Di tandas rambut akan digunting/cukur, baju ditukar dan keadaan fizikal cuba diubah agar kanak-kanak tersebut sukar dikesan, mereka mengambil masa hanya beberapa minti, selepas itu anda semakin sukar untuk mengenalpasti anak-anak anda.

 


punca kekalahan Melaka kepada Portugis

Posted: November 9, 2010 in Lawak

Masa portugis nak menyerang Melaka dulu, sultan melaka berbincang dengan pembesar-pembesar Melaka cara untuk menyekat serangan portugis tu.

Maka setelah berbincang, mereka bersetuju melantik seorang panglima perang dari negeri sembilan untuk mengetuai angkatan perang tersebut kerana panglima perang tersebut dikisahkan sangat bagus dan hebat strateginya.

Sayugia pabila telah sampai masa kedatangan tentera-tentera portugis dan sekutunya di pantai melaka, angkatan perang yang diketuai oleh panglima perang tadi pun mengunggu untuk bertindak balas.

Tatkala, tentera portugis mendarat di pantai, maka ketua panglima perang tadi pun mengarahkan angkatan perang tadi..

“sooraaaaannggg!!” – keluar seorang tentera melaka menyerang tentera portugis lalu terkorban..

Panglima perang tadi terus mengarahkan tentera melaka sambil berteriak dengan semangatnya..

“sooraaaaannggg!!” – keluar seorang lagi tentera melaka menyerang tentera portugis lalu terkorban..

… sehinggalah kesemua tentera melaka dikalahkan oleh portugis..

Begitulah kisahnya mengapa orang Melaka bengang sangat ngan orang Negeri Sembilan kerana mereka kata disebabkan panglima perang dari negeri sembilan tu lah Melaka dikalahkan oleh portugis.

Nota : sooraaaaannggg = serang ( ikut loghat nogori)
.

kaki terapit laa

Posted: November 9, 2010 in Lawak

kisah terjadi…pasai…budak dua orang ni tak der lesen nak bawak motorsikal..” “L” pun tak der… “P” aper lagi ler…
pun haram tak der juga…

habih demer ni nak naik motor nak pergi ke Tanjung Belanja…
kat pekan selalu ader polis Trafik buat spek chot…terbalik spot check…

dia bagi tau kat kawan yang memboncheng kat belakang…kalau nampak ader Polis Trafik kamu jerit Trafik…tau…
okay ler kata kawannya tu…

demer pun naik ler motor berdua…topi keledar pun haram tak ader…

entah macammaner agaknya…
tengah sedap sedap naik motor tu…joli sakan kat pekan Tanjung Belanja ler katakan..tetiba ….dengan tak disangka sangka…berdeguih…
terlanggor ler seketoi batu…
bila terlanggor batu tu tadi…nak jadi ceriter…

kawannya yang kat belakang tu..
kakinya termasuk kedalam rim tayar motor belakang…
tau ajer ler menjerit ler kawannya tu…TERAPIT…TERAPIT…TERAPIT…
kata nya sekuat hati …tau ajer ler orang dalam kesakitan yang teramat sakit…kaki dah terapit dalam rim tayar motor…

bila kawan yang depan dengor macam kawan nya bagitau ader polis Trafik…apalagi ler…
diperahnya pemulas minyak motor tu selagi mau…dah jauh agaknya …dah raser selamat…berenti ler dia…baru dia sedor..kawannya dah pengsan…ropernya kaki nya tersepit kat tayar motor belakang…

ngaper yop kamu tak kabor yang kaki kamu terapit…
aku ingat kot ader Polis Trapik…tu yang aku pederaih selagi mau…
tu ler akibat menunggang tanpa lesen dan sebagainya…yang sepatut ader…
seroper ler juga orang kalau dah takut …tunggui kayu pun disangkanya hantu…

ofice boy pun ada datuk

Posted: November 9, 2010 in Lawak

berkenaan dgn datuk….
bergelar…..
cerita ni berlaku di negeri…
entah berantah….
di negara tu datuk….
boleh beli…. oleh orang kaya….
seorang ceo satu company tu….
nak pangkat datuk….
lalu dia panggil….
dia punya opis boy…..
” Kamu pergi beli itu datuk punya pangkat”…..
opis boy dia jawab….
okey….
dipendekkan cerita…..
ceo tu bergelar datuk……
pada suatu hari raja menjemput….
semua datuk hadir ke istana……
ceo tu hadir sama…..
semasa duduk kat kerusi dia….
dia nampak opis boy die ada sama….
ceo itu pun kehairanan…..
lepas abis funtion tersebut….
ceo ini terus pergi kat opis boy dia…..
dan bertanya…..” Kamu buat apa kat sini”…..
“saya di jempu sama”…. jawab opis boy tersebut…..
Ceo kata…. “ini untuk datuk sahaja”….
Opis boy jawab….” saya pun datuk jugak”…….
Ceo tanya…..” macam mana kamu boleh datuk pulak”……
Opis Boy jawab…..” masa saya pergi beli datuk untuk tuan dahulu”….
“ada ofer”……
Opis boy tu sambung lagi….” mereka kata beli satu”…
” dapat satu percuma”….
“tu sebab saya boleh datuk tu”…..
itulah kata yang ampunya cerita adenya…

kalo durian lagi susah laa

Posted: November 9, 2010 in Lawak

abu,bakar dan ali memang kawan baik sejak kecik lagi.diorang ni punyai hobi yang sama iaitu suka mengembara..masuk utan untuk camping,wat unggun api sambil nyanyi2…

satu ari,diorang kembara masuk utan di borneo.ntah cam ner diorang bleh tersesat.bertambah malang lagi bile diorang kena tangkap oleh suku orang asli yang kanibal..dah la hitam legam,idung plak kembang semacam je..

abu,bakar dan ali dah cuak giler babeng.mau nye tak,blom sempat kawin dah kena ngap.tapi nasib diorang baik sebab chief orang asli dah cakap,nak lepas bleh,tapi dengan satu syarat…abu,bakar dan ali pon tnya apadia??
chief orang asli bilang diorang kena cari 10 bijik buah-buahan dalam jangkamasa 10 minit..kalo tak,kena kukus dalam tempayan besar..per lagi,3 sahabat tu pon trus setuju..macam lipas kidung diorang masuk dalam hutan,nak mencari buah 10 bijik dalam 10 minit bukan senang bai…

abu hebat..sebab dalam 2 minit je dia dapat bawak balik 10 bijik langsat..dia punya la hepi..dia ngat bleh lepas lar,tapi rupanya chief orang asli bagi syarat lagi..10 bijik buah tu kena sumbat dalam lubang punkoq..kalo tak..fail

nak tak nak,abu cuba sedaya upaya sumbat buah langsat dalam lubang punkoq dia ,nak lepas punya pasal,tapi masuk buah yang ke 5,tak berjaya..maka terpaksa la abu masuk dalam tempayan….

2 minit lepas tu,bakar plak balik,kat tangan dia ada 10 bijik buah duku…nasib bakar pon serupa gak ,kena sumbatkan buah duku tu dulu,baru bleh bebas..dengan susah payah,penuh keperitan dan kesengsaraan bakar berusaha…5..6..7..8 bijik duku berjaya masuk…yeah..nampak gaya bakar akan berjaya melepaskan diri,tapi baru je nak masuk buah ke 10,tiba2 jee bakar ketawa terbahak-bahak,lantas gagal menyumbat buah berkenaan .Maka bakar terpaksa mengaku kalah walaupun dah masuk buah terakhir

abu yang dok dalam tempayan konfius lalu tanya kat bakar..”apasal ko kantoi? padahal skit lagi tuh”

bakar menjawab..”memang la,tapi aku tak bleh tahan sangat nak ketawa”

pesal aper ko ketawa? tnya abu lagi…” ko tgk tu”kata bakar sambil menunding pada ali yang terhegeh-hegeh dan susah payah bawak balik 10 bijik buah DURIAN..

HEHEHEHEHEHEHEHEHEHEHE